Busem do Chorwacji w 2025 roku. Co się zmieniło na trasie i na miejscu

Chorwacja przez ostatnie lata zmieniła się dla kierowcy z Polski wyraźniej niż większość popularnych kierunków. Zniknęła kuna, zniknęły kontrole na granicach wewnętrznych, a rozliczanie opłat drogowych po drodze wygląda inaczej niż jeszcze kilka sezonów temu. Poniżej stan na 2025 rok, z naciskiem na to, co dotyczy busa 9-osobowego.

Euro i Schengen

Chorwacja przyjęła euro na początku 2023 roku i weszła wtedy do strefy Schengen. Dla wyjazdu samochodem oznacza to dwie praktyczne zmiany.

Po pierwsze, nie ma już wymiany waluty i płacenia kunami. Ceny na autostradach, stacjach i parkingach są w euro, a karta płatnicza jest powszechnie przyjmowana. Nie trzeba wozić gotówki innej niż euro.

Po drugie, na granicach lądowych między Słowenią a Chorwacją nie ma stałych kontroli. Zniknęły kolejki, które w szczycie sezonu potrafiły trwać po kilka godzin na przejściach w Bregana i Macelj. To nie znaczy, że przejazd jest zawsze bez zatrzymania: państwa Schengen mogą czasowo przywracać kontrole na granicach wewnętrznych i robiły to w ostatnich latach również na odcinku Słowenia – Chorwacja i Austria – Słowenia. Przed wyjazdem sprawdź aktualne komunikaty o kontrolach, a ważny dowód osobisty lub paszport miej przy sobie przez całą drogę, dla każdego pasażera. Kontrole wyrywkowe zdarzają się nadal, a przy granicy z Bośnią i Hercegowiną, która jest granicą zewnętrzną, obowiązuje pełna odprawa. Ma to znaczenie przy jeździe wzdłuż wybrzeża do Dubrownika, gdzie droga przecinała kiedyś korytarz w Neum – od czasu otwarcia mostu Pelješac da się to ominąć bez opuszczania Chorwacji.

Trasa z Trójmiasta

Z Gdyni na chorwackie wybrzeże jest od 1 400 do 1 600 kilometrów, zależnie od celu.

Cel	Odległość z Gdyni	Czas za kierownicą
Rijeka / Kvarner	około 1 400 km	15 h
Zadar	około 1 500 km	16 h
Split	około 1 600 km	17 h

Standardowa trasa prowadzi A1 na południe do Gorzyczek, czeską D1 przez Ostrawę i Brno, dalej przez Bratysławę lub Wiedeń, austriacką A2 przez Graz, słoweńską A1 przez Maribor i Lublanę, a stamtąd do Rijeki albo autostradą A1 wzdłuż wybrzeża na południe.

Przy takiej odległości nocleg pośredni nie jest opcjonalny. Sensowne miejsca to okolice Brna po ośmiu godzinach albo okolice Grazu po jedenastu. Wariant jednodniowy jest możliwy przy dwóch kierowcach wpisanych do umowy, ale kosztuje pierwszy dzień urlopu.

Winiety: Austria i Słowenia, i pułapka kategorii

Po drodze potrzebne są trzy opłaty: czeska winieta, austriacka winieta i słoweńska e-winieta.

Czechy. Winieta elektroniczna, przypisana do numeru rejestracyjnego, dla pojazdów do 3,5 tony. Kupowana online, w aplikacji albo na stacjach paliw. Wersja dziesięciodniowa wystarcza na przejazd tam i z powrotem, o ile mieścisz się w oknie czasowym.

Austria. Winieta dla pojazdów do 3,5 tony, w wersji naklejanej i cyfrowej. Osobno płatne są niektóre tunele i odcinki alpejskie, a to, które z nich wypadną na trasie, zależy od wybranego wariantu. Na autostradzie A9 (Pyhrn) od strony Linzu do Grazu bramki stoją przy tunelach Bosruck i Gleinalm. Tunel Karawanken leży na A11 pod Villach i dotyczy wjazdu do Słowenii przez Jesenice, a nie przejazdu Graz – Maribor. Przed wyjazdem lepiej sprawdzić u zarządcy dróg, które odcinki na wybranej trasie są płatne osobno. Kupując winietę cyfrową online tuż przed wyjazdem, należy sprawdzić datę rozpoczęcia ważności.

Słowenia. Winieta jest wyłącznie elektroniczna, przypisana do numeru rejestracyjnego, kupowana online albo na stacjach. I tu rzecz, która przy busie zaskakuje: Słowenia dzieli pojazdy do 3,5 tony na dwie kategorie według wysokości mierzonej nad przednią osią. Pojazdy niższe niż 1,30 metra to kategoria tańsza, wyższe – droższa. Bus 9-osobowy, o wysokości bliskiej dwóch metrów, wpada do tej droższej.

Winieta wykupiona w złej kategorii jest traktowana jak jej brak, a kontrole odbywają się kamerami. O pomyłkę nietrudno – ktoś kupuje winietę odruchowo w kategorii samochodu osobowego i dowiaduje się o pomyłce z wezwania do zapłaty.

Ceny winiet są aktualizowane co roku, więc stawki należy sprawdzić na stronach operatorów przed zakupem. Wszystkie kupuje się na numer rejestracyjny wynajętego pojazdu – podamy go przy potwierdzeniu rezerwacji.

Opłaty na chorwackich autostradach

Chorwacja nie ma winiety. Autostrady są płatne odcinkowo: na wjeździe pobiera się bilet, na zjeździe płaci za przejechany dystans. Płatność kartą albo gotówką w euro. Istnieje też system elektroniczny ENC z urządzeniem pokładowym, ale przy jednorazowym wyjeździe nie ma po niego potrzeby.

Stawki zależą od kategorii pojazdu, a ta od wysokości i liczby osi. Bus 9-osobowy o wysokości blisko dwóch metrów bywa zaliczany do kategorii wyższej niż zwykły samochód osobowy – w chorwackim systemie granica dla pojazdów dwuosiowych przebiega przy 1,90 metra wysokości samego pojazdu. To inne kryterium niż w Słowenii, gdzie mierzy się wysokość nad przednią osią, więc kategorii z jednego kraju nie da się przenieść na drugi. Rzeczywistą wysokość busa, razem z tym, co na nim zamontowane, sprawdź przed liczeniem kosztów. W praktyce oznacza to wyższą stawkę za przejazd autostradą A1 wzdłuż wybrzeża, niż wynikałoby to z kalkulacji zrobionej dla osobówki. Przy planowaniu budżetu wyjazdu lepiej przyjąć wyższą kategorię i się zdziwić na plus.

Chorwacja od kilku lat zapowiada przejście na system bezbramkowy, rozliczany kamerami. Przed wyjazdem należy sprawdzić aktualny sposób poboru opłat u zarządcy autostrad, bo w okresie przejściowym zasady mogą się różnić na poszczególnych odcinkach.

Most Pelješac, otwarty w 2022 roku, jest bezpłatny i skraca dojazd do Dubrownika, omijając korytarz w Neum.

Jazda po Chorwacji

Limity prędkości dla pojazdów do 3,5 tony: 50 km/h w terenie zabudowanym, 90 poza nim, 110 na drogach szybkiego ruchu i 130 na autostradzie. Kierowcy poniżej 25 roku życia mają w Chorwacji obniżone limity, więc jeśli prowadzić ma osoba młodsza, przepisy trzeba sprawdzić osobno.

Dopuszczalne stężenie alkoholu wynosi 0,5 promila, ale dla kierowców poniżej 25 lat oraz kierowców zawodowych – zero. Światła mijania są obowiązkowe w okresie zimowym oraz przy ograniczonej widoczności.

Wyposażenie obowiązkowe: kamizelka odblaskowa, trójkąt, apteczka i zapasowe żarówki, o ile pojazd nie ma źródeł światła niewymiennych. Pojazdy z wypożyczalni są w to wyposażone, ale przed wyjazdem za granicę komplet sprawdza się przy odbiorze i zapisuje w protokole.

Latem, w lipcu i sierpniu, ruch na A1 w kierunku Splitu w weekendy jest bardzo duży, a bramki na zjazdach tworzą korki. Wyjazd w środku tygodnia albo bardzo wcześnie rano oszczędza godziny.

Bus na miejscu

Wybrzeże chorwackie to wąskie drogi nadmorskie, strome zjazdy do zatok i parkingi wykrojone w skale. Pięciometrowy pojazd o wysokości dwóch metrów jedzie tam wolniej niż osobówka i nie wszędzie dojedzie.

Co sprawdzić przy rezerwacji noclegu:

• czy parking jest naziemny i czy przyjmie pojazd o długości pięciu metrów;
• czy droga dojazdowa nie jest wąską serpentyną z zawrotkami o małym promieniu;
• czy w miejscowości obowiązuje ograniczenie wjazdu do starego miasta – w Splicie, Trogirze, Zadarze i Dubrowniku centra są dla ruchu kołowego praktycznie zamknięte.

Parkingi przy plażach są płatne, rozliczane godzinowo albo dobowo, w euro, w automatach i aplikacjach. Jeden bus zamiast dwóch aut to jedna opłata przez cały pobyt.

Formalności po stronie wynajmu

Wyjazd wynajętym busem za granicę wymaga naszej wcześniejszej pisemnej zgody, zgłaszanej przed wyruszeniem. Wszystkie kraje na tej trasie są w Unii Europejskiej, więc OC działa bez dodatkowego dokumentu, ale umowa najmu i zgoda powinny jechać z pojazdem. Jeżeli w planie jest zjazd do Bośni i Hercegowiny, trzeba to zgłosić osobno – kierunki spoza Unii ustalamy indywidualnie i wtedy przygotowujemy Zieloną Kartę.

Dwutygodniowy wyjazd wpada w próg cenowy 8–14 dni, w którym doba busa jest wyraźnie tańsza niż przy najmie krótkim. Kaucja wynosi 2 000 zł i można ją zostawić gotówką.

Dostępne busy, ich wymiary istotne przy kategoriach opłat drogowych oraz ceny w poszczególnych progach znajdziesz w zakładce busy.