Historia Renault

Renault zaczynało jako warsztat w ogrodzie rodzinnego domu pod Paryżem, a dziś jest jednym z największych europejskich producentów aut. Po drodze były wyścigi, dwie wojny, nacjonalizacja, nieudana wyprawa do Ameryki i sojusz z Japończykami. Poniżej najważniejsze daty, bez legend, które urosły wokół marki.

Trzej bracia i voiturette z Boulogne-Billancourt

Louis Renault urodził się w 1877 roku w Paryżu. Jako dwudziestolatek zbudował w szopie w Boulogne-Billancourt mały dwumiejscowy pojazd z jednocylindrowym silnikiem De Dion-Bouton o mocy 1,75 KM. Nazwano go później Voiturette Type A. W Wigilię 1898 roku Louis wjechał nim stromą rue Lepic na Montmartre i jeszcze tego wieczoru zebrał pierwsze zamówienia.

Konstrukcja miała rozwiązanie, które dało firmie start: skrzynię biegów z przełożeniem bezpośrednim na najwyższym biegu i napęd przekazywany na tylne koła wałem zamiast łańcucha. Louis opatentował skrzynię w 1899 roku.

Firmę Société Renault Frères założyli 25 lutego 1899 roku trzej bracia: Louis, Marcel i Fernand. Marcel i Louis sami ścigali się autami marki, bo wyścigi były wtedy najlepszą reklamą. Marcel zginął w wypadku podczas wyścigu Paryż–Madryt w 1903 roku. Fernand wycofał się z firmy w 1906 roku z powodów zdrowotnych i zmarł w 1909 roku. Od tej chwili Renault było firmą jednego człowieka. Mniej więcej w tym samym czasie, od 1903 roku, zakład zaczął budować własne silniki zamiast kupować je od De Dion-Bouton.

Taksówki, czołgi i pierwsza wojna

W 1905 roku Renault zaczęło produkować model AG, dwucylindrowe auto, które szybko stało się podstawą flot taksówkowych w Paryżu i Londynie. To właśnie takie taksówki przeszły do historii we wrześniu 1914 roku. Podczas bitwy nad Marną francuskie dowództwo zarekwirowało kilkaset paryskich taksówek, w większości Renault, i przewiozło nimi żołnierzy na front. Wpływ tego transportu na wynik bitwy był raczej symboliczny niż militarny, ale nazwa „taksówki znad Marny” została.

W czasie wojny zakłady produkowały ciężarówki, silniki lotnicze i amunicję, a w 1917 roku lekki czołg Renault FT. Był to pierwszy czołg z obrotową wieżą, a jego układ, czyli załoga z przodu, silnik z tyłu i działo w wieży, stał się wzorem dla czołgów na następne dekady. Louis Renault dostał za to Legię Honorową.

Druga wojna i nacjonalizacja

Po klęsce Francji w 1940 roku fabryki Renault pracowały dla niemieckiego okupanta. Po wyzwoleniu Paryża Louis Renault został aresztowany 23 września 1944 roku pod zarzutem kolaboracji i zmarł w więzieniu miesiąc później, zanim doszło do procesu. Dekretem generała de Gaulle’a firmę odebrano spadkobiercom, a 16 stycznia 1945 roku formalnie znacjonalizowano jako Régie Nationale des Usines Renault. Państwo było jej głównym właścicielem przez ponad pół wieku.

Auta, które zmotoryzowały Francję

Pierwszy powojenny hit pokazano na salonie w Paryżu w 1946 roku. Renault 4CV miało silnik z tyłu, cztery drzwi i było na tyle tanie, że kupowały je rodziny, które wcześniej nie miały auta. Jako pierwszy francuski samochód przekroczyło milion wyprodukowanych egzemplarzy.

Potem przyszły kolejne modele, które dziś zna każdy miłośnik klasyków:

Model	Rok premiery	Dlaczego się liczy
Dauphine	1956	następca 4CV, sprzedawany także w USA
Renault 4	1961	pierwsza osobowa Renault z napędem na przód, ponad 8 mln sztuk
Renault 16	1965	duży hatchback z tylną klapą i składanymi fotelami
Renault 5	1972	mały trzydrzwiowy hatchback z plastikowymi zderzakami
Espace	1984	jeden z pierwszych europejskich minivanów, opracowany z Matrą

Renault 4 produkowano we Francji do 1992 roku, a w Słowenii i Maroku jeszcze do 1994 roku. Przez ponad trzy dekady zmieniało się niewiele, bo prosta konstrukcja i duża klapa bagażnika wystarczały rolnikom, listonoszom i rodzinom.

Równolegle Renault rozwijało sport. W 1977 roku wprowadziło do Formuły 1 pierwszy silnik turbo. Później jako dostawca silników zdobywało tytuły z Williamsem i Benettonem, a jako zespół fabryczny wygrało mistrzostwo konstruktorów w latach 2005 i 2006.

Ameryka, Nissan i Dacia

Pod koniec lat 70. Renault spróbowało podbić rynek amerykański. W 1979 roku kupiło 22,5% udziałów w American Motors Corporation, rok później zwiększyło je do 47,5%. Przygoda skończyła się w 1987 roku sprzedażą AMC Chryslerowi.

W 1996 roku firma została sprywatyzowana, choć państwo francuskie zachowało w niej udziały. Trzy lata później, 27 marca 1999 roku, Renault zawarło sojusz z Nissanem, obejmując w nim duży pakiet akcji japońskiej firmy. W tym samym roku kupiło rumuńską Dacię, a w 2000 roku przejęło samochodowy dział koreańskiego Samsunga.

Elektryczne Renault

Renault wcześnie postawiło na auta elektryczne. Kangoo Z.E. i Twizy trafiły do sprzedaży na początku lat 2010, a w 2012 roku ruszyła produkcja Zoe, która przez kilka lat była jednym z najpopularniejszych elektrycznych aut w Europie. W 2022 roku na rynek wszedł Mégane E-Tech Electric na nowej platformie dla aut elektrycznych.

W styczniu 2021 roku zarząd przedstawił plan „Renaulution”, zakładający mniej modeli, cięcie kosztów i większy udział aut elektrycznych. W lutym 2024 roku na salonie w Genewie pokazano elektryczne Renault 5 E-Tech, które stylizacją nawiązuje do modelu z 1972 roku.

Trafic, czyli Renault, które zna każdy przewoźnik

W historii marki łatwo przeoczyć dostawczaki, a to one jeżdżą po drogach najczęściej. Pierwszy Trafic pojawił się w 1980 roku. Druga generacja z 2001 roku powstała we współpracy z Oplem i Nissanem, dlatego ten sam samochód sprzedawano też jako Opel Vivaro i Nissan Primastar. Trzecia generacja, produkowana od 2014 roku we francuskim Sandouville, dostała później modernizację i wersję z automatyczną skrzynią. W wersji osobowej mieści kierowcę i ośmiu pasażerów, więc często służy jako bus dla drużyn sportowych, hoteli i grup znajomych.

We flocie mamy kilka Traficów trzeciej generacji, także po liftingu i z automatem. Wersję przed liftem opisuje karta Renault Trafic III, a pozostałe busy znajdziesz w zakładce Busy.